خبر

دعای مکارم الاخلاق در ماه مهمانی/عاقبت به خیر، عاقبت به شر ؛ گفتاری از حضرت آیت الله مرتضوی- بخش دهم


شفقنا- حضرت آیت‌الله سید حسن مرتضوی شاهرودی استاد برجسته خارج فقه و اصول حوزه علمیه مشهد در گفتاری با عنوان«دعای مکارم الاخلاق در ماه مهمانی خدا» که دراختیار شفقنا قرار گرفته، و دربخش دهم این گونه آورده اند:

بسم الله الرحمن الرحیم
امام سجاد علیه السلام فرمودند: وَ عَمِّرْنِى مَا کَانَ عُمُرِى بِذْلَةً فِى طَاعَتِکَ، فَإِذَا کَانَ عُمُرِى مَرْتَعاً لِلشَّیْطَانِ فَاقْبِضْنِى إِلَیْکَ قَبْلَ أَنْ یَسْبِقَ مَقْتُکَ إِلَیَّ، أَوْ یَسْتَحْکِمَ غَضَبُکَ عَلَیَّ؛ یعنی ارالها! تا زمانى که عمرم در اطاعت تو مصروف مى گردد مرا از نعمت طول عمر برخوردار فرما و هرگاه عمرم چراگاه شیطان شود به آن پایان ده و روحم را قطع کن پیش از آنکه دشمنى شخص تو متوجه من شود یا خشمت بر من استوار گردد.
مرحوم مجلسی در بحار روایتی را نقل می‌کند که در این روایت حضرت امام رضا علیه السلام به نقل از وجود نازنین پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله می‌فرمایند خداوند برای مومن اجلی را مشخص نکرده است، بلکه هر وقت که مومن در مسیر انحراف و یا در خطر گناه قرار می‌گیرد اجل او را می رساند تا او به گناه آلوده نشود.
روایتی که از امام سجاد علیه السلام نیز بیان شده دارای همین مضمون است. حضرت می‌فرمایند بارالها، هر وقت که مرتع شیطان می شوم مرا قبض روح کن و ببر و آن وقتی که عمر من در طاعت تو است و چشم و زبان و قلم من در اطاعت توست، عمرم را طولانی کن تا وقتی که وَ عَمِّرْنِي مَا كَانَ عُمُرِي بِذْلَةً فِي طَاعَتِك‏.
در مجمع البحرین بذلة لباس کار ترجمه شده است. انسان لباس کار می پوشد تا بدنش از حوادث کار محفوظ بماند، لذا در برخی از کارها چشم و دهان و دماغ را می پوشانند تا از آسیب در امان باشند. لباس کار، بِذلة است، یعنی لباسی است که انسان را از حوادث و عوارض کار محفوظ نگه می دارد. هر آنچه که انسان را از عوارض هر کاری محفوظ دارد، بذله است.
اگر معتقد باشیم که عمر به لباس کار تشبیه شده مراد حضرت این می شود که تا زمانی که عمر من در برابر شرورات مصون نگه می دارد عمر عطا فرما.
قال رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله طوبى لِمَن طالَ عُمرُهُ و حَسُنَ عَمَلُهُ فحَسُنَ مُنقَلَبُهُ إذ رَضِيَ عَنهُ ربُّهُ ، و وَيلٌ لِمَن طالَ عُمرُهُ و ساءَ عَمَلُهُ و ساءَ مُنقَلَبُهُ إذ سَخِطَ عَلَيهِ رَبُّهُ؛ خوشا به حال كسى كه عمرش دراز و كارش نيكو باشد. چنين كسى بازگشت‌گاهش نيكوست؛ زيرا پروردگارش از او خشنود است. و بدا به حال كسى كه عمرش دراز و كردارش بد باشد. چنين كسى بازگشت‌گاهى بد دارد؛ زيرا پروردگارش از او ناخشنود است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در روایتی دیگر می‌فرمایند: مَنْ أَحْسَنَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا مَضَى مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَنْ أَسَاءَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ أَخَذَ بِالْأَوَّلِ وَ اَلْآخِرِ. یعنی هر كه در آنچه از عمرش مانده خوش رفتار باشد مؤاخذه از گذشته ندارد و هر كه در آنچه از عمرش مانده بدكردار شد از اول تا آخر مؤاخذه دارد.
انسان باید در طول عمر خود همیشه مراقب باشد که گرفتار بدی و شرور نشود چرا که هیچ کسی از پایان زندگی خود خبر ندارد و این پایان زندگی در عاقبت به شری و عاقبت به خیری انسان تاثیر به سزایی دارد.
بنا به روایات مطرح شده عمر باید ظرفی برای عبادت، بندگی و خدمت به مردم باشد. انسان باید مراقب باشد در این فرصتی که دارد دچار حب ریاست، حب دنیا و حب جاه و مقام نگردد و الا عاقبت به شر خواهد بود.

خبر قبلیشعارنویسی اسلام‌ستیزانه روی دیوارهای 2 مسجد در فرانسه
خبر بعدیمدیر حوزه علمیه امام حسین(ع): انسان در مواجهه با کوچکترین ناملایمات به طلاق رو بیاورد مرتکب منفورترین حلال الهی شده است



Source link

تیم جهان محتوا

ما برای خلق محتوایی بدیع، جذاب، جامع و مفید تلاش می کنیم❤.

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا